Ostatni zwiedzający są wpuszczani do galerii i na wystawy na 20 minut przed zamknięciem oddziału. Kasa, sklepik muzealny oraz szatnia pozostają czynne do godziny zamknięcia oddziału.
Udogodnienia dostępne w MNK Wyspiański: audiodeskrypcja, dostępność architektoniczna dla osób z trudnościami w poruszaniu się, koszyk sensoryczny, defibrylator, sklep, szatnia, przewijak, winda.
Oddział MNK Wyspiański mieści się w zabytkowym budynku dostępnym dla osób z niepełnosprawnością narządów ruchu (za wyjątkiem drugiego piętra, dostępnego tylko dla pracowników).
Do głównego wejścia prowadzi niewielka pochylnia, zabezpieczona guzami. Muzeum dysponuje windą, wejście nie ma progu.
Jest WC dla osób z niepełnosprawnością, usytuowane obok windy.
Znajdujące się na parterze przy wejściu do galerii lady recepcji i sklepu muzealnego oraz szafki depozytowe pozwalają na swobodny dostęp osoby poruszającej się na wózku.
Przejścia pomiędzy salami są pozbawione progów. Na szklanych drzwiach umieszczono dla bezpieczeństwa naklejki zapobiegające uderzeniom o szyby.
Toaleta dla osób niepełnosprawnych jest wyposażona w niezbędne, opuszczane uchwyty oraz specjalną umywalkę i ubikację polecaną dla osób z niepełnosprawnościami.
Wirtualny spacer po ekspozycji w oddziale. Spacer dostępny jest w języku polskim oraz angielskim, z audiodeskrypcją oraz w języku uproszczonym (ETR):
Ponad milion muzealiów, a każdy opowiada niezwykłą historię. Kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie to bezcenne dzieła malarstwa, rysunku, rzeźby, grafiki, tkaniny, zbiory rzemiosła i kultury materialnej oraz unikalne historyczne pamiątki.
Twórczość Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907) była niezwykle wszechstronna, obejmując różne dziedziny sztuki. W dorobku artysty są kompozycje witrażowe, portrety i pejzaże, dzieła sztuki użytkowej: meble i wystroje wnętrz, typografia i edytorstwo. Wyspiański jest autorem wielu dzieł literackich – dramatów, tragedii, rapsodów, wierszy. Był także reżyserem i scenografem własnych oraz tworzonych przez innych autorów sztuk teatralnych.
Historia oddziału
Muzeum Narodowe w Krakowie posiada największą na świecie i najcenniejszą kolekcję dzieł genialnego twórcy, nazywanego Czwartym Wieszczem. W jej skład wchodzą dzieła malarskie Wyspiańskiego, szkice, projekty oraz wyroby rzemiosła artystycznego wykonane według jego autorskich projektów. Ten wspaniały zbiór, liczący przeszło 1100 obiektów, dopełniają pamiątki osobiste, księgozbiór prywatny artysty oraz archiwalia – rękopisy i fotografie.
Spuścizna artysty w większości została podarowana lub zakupiona do zbiorów wkrótce po jego śmierci w listopadzie 1907 roku, krakowskie Muzeum Narodowe było bowiem naturalnym miejscem gromadzenia dzieł autora Wesela, a ówczesna dyrekcja, przy wsparciu osób ze świata literackiego i artystycznego, planowała już wtedy stworzyć oddział im. Stanisława Wyspiańskiego.
Powołany w tym celu komitet na łamach wielu czasopism opublikował odezwę do społeczeństwa polskiego nawołującą do kwesty na rzecz uczczenia zmarłego artysty osobnym muzeum, „(…) gdzie byłyby zebrane w pewną całość wszystkie dzieła artystyczne, rękopisy, dzieła z zakresu sztuki stosowanej etc., jakie Muzeum już posiada lub jakie otrzyma w darze od osób lub instytucji (…)”.
Do pomysłu utworzenia oddziału lub wystawy dzieł Wyspiańskiego w stałych galeriach Muzeum Narodowego powracano między innymi w latach 30. XX wieku. W projektowanym wówczas nowym gmachu przy alei Mickiewicza przewidywano pokaz kartonów witrażowych w Panteonie Stanisława Wyspiańskiego. Po 1945 roku istniały również projekty utworzenia muzeum biograficznego w mieszkaniach artysty: w Domu Długosza przy ulicy Kanoniczej 25 lub w kamienicy przy Krowoderskiej 157. Ostatecznie oddział powstał w 1983 roku w budynku przy ulicy Kanoniczej 9. W 2004 roku przeniesiono go do Kamienicy Szołayskich przy placu Szczepańskim 9.
Obecne Muzeum Stanisława Wyspiańskiego mieści się w Starym Spichlerzu, budynku wzniesionym w XVIII wieku poza murami miasta. Od początku swojego istnienia budynek pełnił różne funkcje, między innymi spichlerza, fabryki, sklepu i siedziby Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej. Po 1945 roku został przejęty przez Muzeum Narodowe, stając się na wiele lat magazynem dzieł sztuki, a w latach 2013–2021, Ośrodkiem Kultury Europejskiej EUROPEUM.
Scenariusz i aranżacja aktualnej ekspozycji uwarunkowane są zaleceniami konserwatorskimi oraz możliwościami adaptacyjnymi historycznego budynku Spichlerza. Pastelowe obrazy na papierze – technika charakterystyczna dla Wyspiańskiego są bardzo wrażliwe na czynniki środowiskowe, takie jak mikroklimat i zanieczyszczenia, są też zaliczane do obiektów o dużym stopniu wrażliwości na działanie światła.
Światło wpływa na proces degradacji papieru, spadek wytrzymałości mechanicznej dzieł sztuki i ich przebarwienia. W celu zapewnienia bezpieczeństwa zbiorów, stała wystawa została dostosowana do potrzeb tych najbardziej wrażliwych obiektów. Dobór natężenia światła i czasu ekspozycji są adekwatne do materiałów użytych przez artystę. Wystawa stała prezentowana jest w cyklicznych odsłonach, ukazujących wybór charakterystycznych przykładów dzieł Wyspiańskiego. Rotacja eksponatów umożliwia pokazywanie ich publiczności w zgodzie z wytycznymi konserwatorskimi.
Na ścieżce „Muzeum w muzeum” poznasz pamiątki przeszłości i doświadczysz małej podróży w czasie. Tutaj znaczenie ma nie tylko zawartość gablot, ale i ekspozycja – oryginalne, zrewitalizowane sprzęty wystawiennicze, ich otoczenie i aura dawnego kolekcjonerstwa.
Stanisław Wyspiański przez całe życie tworzył portrety i autoportrety – część z nich powstała na zamówienie, inne na użytek własny. Cechuje je ukazywanie portretowanych w osobistym, nieformalnym ujęciu, w chwilach zamyślenia lub snu. Szczególnymi modelami artysty były jego dzieci.