Chorągwie i sztandary armii koronnej z lat 1764–1794

Chorągwie i sztandary armii koronnej pełniły rolę istotnego elementu komunikacji wizualnej. Odzwierciedlały również procesy modernizacyjne oraz przemiany ideowe ostatnich lat państwa polsko-litewskiego. Referat podejmuje temat chorągwi i sztandarów armii koronnej w latach 1764–1795 jako znaków wojskowych oraz nośników treści politycznych i symbolicznych w schyłkowym okresie istnienia Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Autor za punkt wyjścia swoich rozważań obierze elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Następnie omówi związane z nią reformy wojskowe, koncentrując się na przemianach wizualnych chorągwi i sztandarów oraz rozwoju kształtującego się wokół nich ceremoniału. Poruszona zostanie kwestia roli znaków wojskowych podczas uroczystości religijnych i państwowych oraz w czasie konfliktów zbrojnych, ze szczególnym uwzględnieniem ich znaczenia w okresie Sejmu Czteroletniego i insurekcji kościuszkowskiej. Na podstawie zachowanych obiektów muzealnych przedstawiona zostanie propozycja typologii chorągwi i sztandarów, oparta na ewolucji przedstawień Orła Białego – od form nawiązujących do tradycji saskiej po kompozycje z końca XVIII wieku.

Wydarzenie z cyklu Akademia Bronioznawcy.

Prowadzenie

Franciszek Viscardi: doktorant Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członek Polskiego Towarzystwa Weksylologicznego, Polskiego Towarzystwa Heraldycznego oraz Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy. Przygotowuje rozprawę doktorską pt. „Utracone dziedzictwo wielu narodów. Chorągwie wojskowe dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów z XVII–XVIII wieku”.